(عطر کلمات ، محمد خلیلی)

منبع :دنیای سوفی

لامارتين شاعر فرانسوی

ــ :بگذار کمی بمیرم 
                           در آغوشم گیر
                                               تنت گرما بخش عجیبی دارد 
                                                                     نوازشم کن
ــ :چه سردی!
ــ :در آغوشم گیر ، نوازشم کن

ــ :پدران تو از من گریخته اند و تو این چنین...
     برخیز
             دستی افشان. 
           «دستی افشان ، تا ز سر انگشتانت صد قطره چکد ، هر قطره شود خورشیدی
             باشد که به صد سوزن نور ، شب ما را بکند
                                                                      روزن  روزن »

در برابر تنهايی سرخم كرده ای؟!
تنها فقط در مقابل من ناتوانی،
 تو را رها نكرده ام كه اين همه ،
جان به جان تسلیم کنی!
تو را رها نكرده ام كه بنشينی!
پدران تو از من گريخته اند...
تنهای ات مرگ تو نيست، برخيز.

یه لحظه نگام ثابت میشه...
                             وقتی می بینم پدرم
                             بعد از خستگی روزانه
                             چیزی برای چند دقیقه ای بیدار موندن داره
                             احساس میکنم اگر من هم اون چیزها رو داشتم
                             دیگه این همه غلت نمی زدم 
                             و الان مثل پدرم خوابیده بودم.

نگاه خیره شدم رو از پاکت سیگار و زیر سیگاری و فندک بر می دارم
و به شب نگاه میکنم.بازم نمی تونم دوام بیارم و غلت دیگری می زنم.

اما رويتِ اين جامه های كثيف بر اندام ِ انسان های پاک ، چه دردانگيز است!

و اين منم كه خواهشی كور و تاریک در جایی دور و دست نيافتنی از روحم ضجه می زند.

متن کامل غزل در ادامه مطلب . احمد شاملو کتاب هوای تازه.

گيج می زنم باز _ گهی با اين راه . گهی به راه ديگر
پروانه شو . شمع باش . عقل را افسار بگير. از راه مرو .
 از راه برو _ديوانه شو _گهی دل هی می زند گهی عقل نيشخند می زند
اين چه بازی است . شوم ، وحشت ناک ، غير قابل ترسيم.

حالت عجيبی از جوانيم كه در آن آشفته ام
و اين آشفتگی شب هایی به سراغم می آيد كه ترس نبود تو را می بافم و كی باشد اين جامه تنهايی را به تن كنم .
ترس نبود تو. و اين بود تو كی بوده نمی دانم كه حالا ترس نبودنت كابوسی شده برای ربودن خوابهای آرام شب های پائيزی من .
شب های آرامی كه باد پنجره را به هم می كوبد و صدای جيغ كفتاران حياط خانه را به جنگلی مرموز بدل می كند.
شب های آرامی كه هنوز عادت به زود تاريك شدنش نداری .
شب های آرامی كه می توانست آرام باشد اگر تویی وجود نداشت ، منی وجود نداشت و اين باد لعنتی كمی امان می داد.

نشستن
            نشستن و ساختن 
             و گاهی هم ویران کردن 

                        خیالاتی را که زندگی کردیم  .

بعد از گذشت قرن ها از عبور نياكانی همچو فرهاد از سرزمين سرما زده ی ما ، هنوز با آتش آنهاست كه خود را گرم می كنيم .
همه به يك شكل دل می بازيم حتی اگر سر انگشتانمان با هم فرق كند .
تاملی ديگر می طلبد تا مجنون را زندگی كردن ، نه بازی كردن .
ليلی را زيبا ديدن و شيرين را شكوائيه سر دادن .
نياكانی كه طور ديگر نگاه می كردند چه آن هنگام كه افزايش جان ديگری را طلب كردند و چه وقتی كه ظرفی را شكستند .
و حال ما تحولی غريب در زندگی روزمره خود را سريع عشق نام می نهيم .
شبيه هم عروسك خيمه شب بازی می شويم  حتی اگر سر انگشتانمان با هم فرق كند .
طرز نگاه كردن آنها را بياموزيم ، نه بازی نقش آنها .

پی نوشت از زبان محمد رضا : مغازه های كادو فروشی را كه حتما ديدی ؟! مغازه های كه مشتری هاش دختر و پسرای عاشقند ! تمام كادوها و كارت پستال ها فانتزی و بچه گانست . در صورتی كه اينها سرگرميند و عشق فارغ از اينهاست.

                                                                        توسط: م .ماهیار

شنيدم در كشوري با تولد دختران گردنبند هاي نيز متولد مي شود از تعصب و تفكر مردان تا زيوري باشد بر پاكي زنان .
هر چند زنان پاك تر از مردان باشند .
درست هنگامي كه گردن از مو باريكتر نوزاد نيازمند حركت و رشد ست جلوگيري مي كنند از فشار سر بر گردن ، حلقه هاي آهني به قطر گردن .
بزرگ مي شوند همراه با همان حلقه ها ، روز به روز به تعداد حلقه ها اضافه مي شود تا خداي نكرده بر قتل بي نوايان اجهافي نشود .
اين زيور گواه بر پاكي دختركان بي گناه.
و هر گاه مرد احساس كند زنش ، دخترش ، نافرماني كرده است حلقه ها را باز مي كند تا گردن حلقه به دوش ها زير سنگيني سر خم شود و راه تنفس را بر خود بندد و اينچنين شايد دستي به خوني آلوده نشود و ناپاكي خود دار فلزي را از گردن بگشايد و از بين برود ، و مردان در ساخت حلقه هاي ديگر .
در چنين اوضاعي گرامي داشت روز زن وقاحت مرموز ديگرست  ، در كشوري كه ساليانه بر مرگ دختران و زنان بي گناه افزوده مي شود نه شايد از طريق حلقه هاي آهني بل طرق مختلف و رنج مي كشند از براي توهين و اتهام ، بايد ديگر خفه شد .
شايد خود تاملي باشد بر دستهاي به خون آلوده نشده مان .
گلي براي كشتن تو همراه با تفکر حلقه های آهنی .
                                                                                توسط م.ماهیار

می شنیدیم صدای جیغ کرکسان را و آن را آوای خوش کمک پنداشتیم
به چه امیدی برادرانمان را از پرتگاه پرت کردیم ؟!  تا جلوی حمله لاشخور ها را بگیرند ؟! حال آنکه بر سر ما نشسته بودند.

اگر می بینی زنده هستیم . سیرند و نوبت ما را به اشتهای بعدی خود گذاشته اند.
اگر برای نفس کشیدنمان آب و دانه آورده اند  خواهان لاشه های تازه هستند نه گندیده و موریانه خور شده.

آنروز ها غروب را به خاطر می آورند که به دنبال لاشه ای سرگردان به دور خود می چرخیدند و امروز غروب فارغ از کشمکش بر سر جنازه ی ما تعارف می کنند.
ولتر : این همه مردگان و کشتگان...
طعمه لاشخوران ، کرکسان و زاغان می گردد
بدین سان ، همه اعضای جهان در رنج بسر می برند
همه برای رنج کشیدن می زایند
و شما از این اجزای شوم و منحوس ، و از بدبختی های بشر
می خواهید کاخ سعادت دنیا را بسازید؟
ای بیچاره ضعیف بدبخت ، چرا فریاد بر می آوری و می گویی :
در این دنیا ( هر چیزی به جای خویش نیکوست ) ؟!
                                                                        توسط م.ماهیار